Manja Weijers

Energiewerk

Deze blog is een soort van uit de kast komen. Al eerder heb ik geschreven over dat mijn werk met P-DTR net toveren is. Ondanks dat het op toveren lijkt, is het allemaal heel wetenschappelijk, ontwikkeld door een orthopedisch chirurg en neuroloog. Je hebt zenuwen die verstoord zijn, ze geven te veel signalen door naar het brein waardoor die op basis van deze verkeerde informatie ook verkeerde spieren aanstuurt. Ik reset dit, met toestemming van de client. Het heeft niet zoveel met toveren te maken.

Wat ik wel gemerkt heb is dat ik steeds beter kan voelen welke soort zenuw deze verstoorde signalen stuurt. Ik kan vaak heel precies voelen waar hij zit. Er is een soort vibratie voelbaar, of warmte en elke zenuw heeft een andere frequentie lijkt het. Ik weet van P-DTR collega’s dat zij dit ook kunnen. Dat maakt het dat het al een beetje meer op toveren lijkt, omdat ik zonder te testen, alleen door mijn hand vlak boven de huid te houden kan voelen waar het zit. Een paar tikjes en strijkjes en een reflex en het is goed.

Die vibratie voelen is eigenlijk ook nog verklaarbaar. Als je een geluidsbox hard aanzet, dan kun je daar ook de bas van door voelen trillen. Dit voelt net zo, alleen is de vibratie veel en veel sneller. Maar regelmatig voel ik ook andere dingen. In het begin wist ik niet zo goed wat het was en wat ik ermee moest. Ik werd misselijk als ik iemand aanraakte of kreeg ontzettende hoofdpijn. Een client zei toen, je moet niet alles dragen, geef het gewoon terug aan mij. Ik snapte dat niet zo.

Maar na een tijdje werd het me duidelijk wat ze bedoelde. Soms voelde ik enorm veel verdriet, of frustratie, of kon ik opeens niet meer scherp zien. Die hoofdpijn, die misselijkheid en alle andere sensaties, waren niet van mij. Die waren van de ander. Terwijl de ander dat misschien zelf niet zo voelde. Ik kon dat gebruiken, als ik misselijk werd, dan wist ik dat op de goede plek zat, als ik dan ook nog eens reiki ging geven of bindweefselwerk deed dan werkte dat ontzettend goed. Bij ontspanningsbehandelingen zag ik soms dingen en als ik dat benoemde was dat precies wat er nodig was. Ik zag soms ook de oorzaak. Zo zag ik bij iemand die in het ziekenhuis had gelegen op de IC waar ze was toen het fout ging (ze had dit niet verteld). Ik zag eens een schilderij, die een cursist had geschilderd (vertelde hij me toen ik vroeg of het iets bekends was)

De laatste tijd heeft dat een enorme sprong gemaakt. Met P-DTR voel ik vanalles. Als het me niet lukt om de client te testen, dan test ik mijzelf terwijl ik de client zachtjes aanraak (zo voelen mijn vingertoppen onbewust de spanningsverandering in de huid en daar reageer ik op). Inmiddels ben ik aan het testen hoe het is als ik de persoon niet aanraak, maar er vlak bij ben. Dit komt bijna altijd overeen met het testen van de persoon zelf. Zo heb ik door mijzelf te testen een frozen shoulder laten ontdooien. Een hele bijzondere ervaring.

Maar niet alleen met P-DTR gebruik ik die gevoeligheid die ik heb ontwikkeld. Ook bij ontspanning. Ik zie best wat mensen met spanningsklachten. Door ademoefeningen te combineren met rustig bewegen komt er veel ontspanning, als ik dan ook nog mijn handen op de juiste plek leg en de juiste woorden gebruik dan wordt het bijna magisch.

Ik spreek hier niet zo veel over, ik doe het gewoon. Nog nooit heb ik gehoord dat het niet goed voelde. Hoe meer ik het ontwikkel hoe meer er gebeurd. Niet alleen op fysiek niveau, maar steeds meer op emotioneel niveau. Ik zie mijn clienten enorm groeien. Er is veel meer rust, veel meer ruimte in bewegen en ademen. Waar ik een sterke vibratie en onrust voel als ze binnenkomen de eerste keer, zijn ze gegrond en vrolijk als het traject is afgerond.

Misschien denk je, wat een onzin. Maar je bent vast wel eens een ruimte binnengelopen waarbij je gelijk door het dat het heel gezellig was. Of juist dat er zo’n zware sfeer hing. Of dat je een raar gevoel krijgt van iemand, dat je die persoon niet vertrouwt of niet mag. Het is niet iets wat ik opzoek, het is er gewoon en ik ga er eigenijk heel speels mee om.

Het is voor mij duidelijk dat ik dit nog verder ga ontwikkelen. Waarschijnlijk samen met coaching. Omdat ik het ontzettend mooi vind om mensen bij hun eigen ik te laten komen. Om ze te begeleiden bij die groei naar wie ze nu eigenlijk zijn. Om ze te helpen de trauma’s uit het verleden los te laten zodat het ze niet meer kan blokkeren in het huidige moment en de toekomst. Zodat ze beter door het leven bewegen.

afspraak maken