Manja Weijers

*Mooie casus* overmand door verdriet

In mijn praktijk kwam een vrouw voor klachten tijdens hardlopen. Al snel bleek dat er veel meer speelde en de keer erop vertelde ze dat ze met een burn out thuis zat. Er was heel heel veel verdriet in haar. En het viel me gelijk al op dat ze een lichaamsbouw had die stond voor doorgaan, overleven, sterk moeten zijn.

Er waren een paar traumatische gebeurtenissen geweest. Mijn voorstel was om daarmee aan de slag te gaan, maar het was te groot, te moeilijk om het onder ogen te komen. Dus hebben we een paar behandelingen de focus gelegd op ontspanning, zakken, gronden, tot rust komen.

Vorige week was het zover, ze kon het aan. We begonnen met de eerste, ze had het zo moeilijk, heel veel verdriet en pijn. Maar het lukte haar om het toe te laten, open te stellen, JA ertegen te zeggen. Er kwam een rust over haar heen, die ze zelf nog niet zo doorhad. We zijn door gegaan met het volgende trauma, een heftig ongeluk waarbij ze zelf bijna overleden was en een vriend het niet heeft gehaald. Ook hier was er een gevecht met de gebeurtenis, maar ook nu lukte het om het te voelen.

Inmiddels heb ik alweer twee mailtjes gehad met hoe goed ze zich voelt. Dat er nog steeds soms tranen zijn, maar die putten haar niet uit. Ze voelt zich licht en helder. Heeft meer energie. We zijn er nog niet, er mag nog meer gebeuren. Maar ow wat is dit mooi om te doen! Wat voel ik me bevoorrecht om hier getuige van te zijn.

Ik wordt er blij van, het geeft me energie en ik vind het leuk. Dat klinkt raar want de cliënten hebben het moeilijk, heel erg moeilijk, maar het leuke komt daarna, als het ze lukt. En het lukt tot nu toe bijna iedereen.

Maak afspraak

Wil jij ook weten of ik iets voor je kan betekenen? Heb je heftige dingen meegemaakt in het verleden waarbij je nog steeds een emotie voelt als je eraan denkt. Verdriet, boosheid, frustratie. Kun je niet neutraal naar die gebeurtenis kijken? Stuur me een mail, dan gaan we samen aan de slag!